Orfeo ontkracht

Orfeo ontkracht

De Nationale Opera bracht Orfeo. Ik verheugde mij op een intense Monteverdi-ervaring zoals ik die meerdere malen heb beleefd in de regies van Pierre Audi. Hoewel ik wist dat deze regie niet van Pierre Audi was, toog ik geheel onbevangen richting het Muziektheater.

Ik werd verrast door een productie waarin dans als gelijkwaardige partner van de musici was opgenomen. Het beviel mij niet. Cross-overs kunnen heel spannend zijn en belangrijk voor het slechten van allerlei barrières, vooral bij cultuureducatie. Maar hier verzwakt de dans de zeggingskracht van het muziekdrama. Monteverdi’s muziek is zo ragfijn dat het roffelende voetenwerk van de vele dansers stoort in de beleving van de muziek. Tel daarbij op de gemaniëreerde, doelloze choreografie en het is duidelijk: we worden afgeleid van de hoofdzaak. Orfeo is ontkracht.

Ik merk in mijn praktijk dat instellingen vaak veel willen, en daarmee de sterkte verliezen van datgene wat cruciaal is voor hun missie. Less is more, kill your darlings: het zijn uitdrukkingen die aangeven hoe moeilijk het is om niet verzeild te raken in de waan van de dag, in het alsmaar reageren op de impulsen van de buitenwereld. Soms moeten we terug naar de kern, om van daaruit weer een duidelijke koers te gaan uitstippelen. Ieder van ons heeft een verhaal te vertellen. Dat verhaal goed vertellen, helder en met focus, dat is de kunst. Vreemde elementen kunnen verrassen en interessant zijn. Maar zij mogen niet afleiden van het verhaal dat jíj wilt vertellen. Houd het helder. Eenvoud maakt kracht.